Snapshot 2011: ‘My word is free’

Geplaatst op
De snapshot van deze keer brengt ons naar het Midden-Oosten. De Arabische Lente van 2011 was een korte, maar heftige periode in het Midden-Oosten. Vastgeroeste regimes vielen als dominostenen achter elkaar om. Het leidde tot de burgeroorlog in Syrië.  De eerste dominosteen die deze ongekende revolutie in het Midden-Oosten teweeg bracht, is Tunesië. De revolutie in Tunesië duurt amper een maand, maar steekt de lont aan. Het gaat  als een lopend vuurtje door het hele Midden-Oosten.
Mohammed Bouazizi
Trigger is een enkele wanhoopsdaad van Mohammed Bouazizi op 18 december 2010.  Hij steekt zich in brand, nadat hij als arme verkoper zijn waar moet inleveren bij de zwaar corrupte politie. Mohammed, die op 4 januari 2011 aan zijn brandwonden overlijdt, zal een symbool worden van ongelijkheid en de broeiende ontevredenheid. Niet alleen in Tunesië, maar ook de rest van Noord-Afrika en het Midden Oosten.  De Jasmijnen Revolutie, genoemd naar de nationale bloem,  begint met kleine protesten. Het is oorspronkelijk bedoeld als herdenking van Mohammed. Maar al snel en vooral na zijn dood,  verspreidt het als een olievlek over het hele land. Tot het de hoofdstad Tunis bereikt.
Amel Mathlouthi
Het beeld wat mij hiervan is bijgebleven , is Tunesische zangeres  Emel Mathlouthi. Zij zingt voor (de buitenlandse) camera’s en tussen haar landgenoten op het Avenue Habib Bourguiba plein het lied’ My word is free’.  Amel verblijft voordat de protesten uitbreken, al jarenlang min of meer gedwongen in Frankrijk. Dit vooral omdat ze door het oude regime wordt dwarsgezeten en de gecontroleerde media wordt geboycot/ Haar muziek wordt als opruiend gezien.
Haar muziek bereikt stiekem in de loop van jaren wel het grote publiek/ Ze is dan ook uitermate populair bij de Tunesische bevolking. Het lied dat ze onder het zicht van camera’s op het plein in Tunis zingt, maakt niet alleen grote indruk in het westen. Ook in de rest van het Midden-Oosten. Het gaat viraal op internet,  waar het nummer nog steeds wordt gezien als het ‘anthem van de revolutie’.
Alles uit de revolutie gehaald
In eerste instantie worden de protesten nog hard neergeslagen. Maar als dit niet meer helpt, het (veelal geweldloze) verzet te groot wordt en het leger de kant van het volk kiest, is het einde oefening voor dictator Ben Ali. Hij vlucht naar Saoedi Arabië. De revolutie in Tunesië verloopt achteraf gezien relatief rustig. Het is kort en hevig geweest maar bereikt ten opzichte van de latere landen ook het meest.
Zo is er allereerst aftreden van de gehate president Ben Ali die het land 24 jaar met harde hand heeft geleid. Ook wordt zijn partij RCD en  de gevreesde staatspolitie opgedoekt. Maar het belangrijkste zijn de eerste democratische verkiezingen in oktober 2011. Sinds dat moment regeert president Essebsi met de nieuwe Nidaa Tounes partij.
Het vrije woord
Emel wordt dankzij haar optreden wereldberoemd en haar carrière neemt een enorme vaart. Maar een optreden zal haar waarschijnlijk voor altijd bijblijven. Anderhalf jaar na haar indrukwekkende optreden tijdens de protesten, zingt ze het nummer op dezelfde plek. Dat tijdens een eigen concert onder goedkeuring van de nieuwe autoriteiten. Haar woord is eindelijk werkelijk vrij.

 

Digiprove sealHands off! © 2021 m.j. v