Snapshot 2009: ‘What is the question?

Geplaatst op
One room, one location films, waarin het hele verhaal op een plek afspeelt, ben ik gek op. Het zijn films die door de beklemmende sfeer meeslepend zijn. Dat ondanks dat er relatief weinig actie is. Het zijn films waar veelal slechts een personage als winnaar uit het verhaal stapt. Goede, originele voorbeelden zijn ‘ Cabin in the woods’, ‘Don’t breathe’ en natuurlijk de klassieker ‘Rope’. Ander goed voorbeeld is in dit genre ‘Exam’. Het originele script van Stuart Hazeldine. waarin een laatste ronde in sollicitatieprocedure zeer extreem wordt uitgevochten door de kandidaten, verdient zeker wat aandacht.
80 minuten, 3 simpele regels
De setting: de acht laatste kandidaten voor een topbaan zitten in een soort escaperoom zonder raam, aan tafeltjes met een vel papier en een potlood voor zich. De CEO (Colin Salmon) zet de klok op 80 minuten en legt de regels uit zolang ze in deze kamer zijn. Houdt een kandidaat zich in de komende 80 minuten daar niet aan, dan kan hij/zij de baan vergeten. Diegene wordt uit de ruimte geleid door de bewaker die zich ook in de kamer bevindt. En daarna is er voor de afgevallen kandidaat alleen maar de bus naar huis.
De regels zijn best simpel:
  • Elke communicatie met de CEO (die meekijkt) of de bewaker bij de deur, is verboden.
  • Het papier mag niet opzettelijk of per ongeluk worden verknoeid, het moet in tact blijven.
  • Een kandidaat mag de kamer, om welke reden dan ook, niet verlaten nadat de 80 minuten zijn ingegaan.
De CEO zegt alleen dat er een vraag is en dat hij na deze 80 minuten daar een antwoord op wil hebben.. Hij vraagt terloops of er nog vragen zijn. Bij geen respons, laat hij de klok terug tikken vanaf de 80 minuten en loopt de kamer uit. En die volgende 80 minuten worden in het verhaal real time verteld om de spanning te verhogen. Het draait om die ene vraag en dat ene antwoord. En nee, misgegokt, dat betekent niet dat je letterlijk moet opschrijven waarom je deze baan verdient. Dat ligt wel erg voor de hand. Als een van de sollicitanten hierdoor al na 74 seconden wordt weggeleid door de bewaker, beseft ook de kijker dat hier meer denkwerk bij komt kijken.
Moge de beste winnen
Met de spanning meteen opgevoerd, en een snijdende stilte tussen de resterende kandidaten, wordt het een lange zit. Maar net als in een wachtkamer, je kent het wel, is er altijd iemand die begint te praten om die stilte weg te krijgen. In dit geval is het Mr White. (Luke Mably). Zo noemt hij zichzelf, omdat hij liever anoniem wil blijven. Hierop geeft hij de andere kandidaten ook de naam van een kleur, zodat er communicatie mogelijk is.  Dat mag binnen deze setting, want er er is geen respons van hogerhand en de bewaker verroert geen vin.  Daaruit trekt hij de conclusie dat hij dus dat alles mag, zoals praten met de andere deelnemers, als hij zich maar letterlijk aan de drie regels houdt.
Niet wetend wat de vraag is, wat het doel is en wat ze van hogerhand nou willen van de overgebleven kandidaten, besluit de groep samen te werken. Allereerst gaat de groep beginnen datgene wat de CEO hen heeft verteld woord voor woord te analyseren. De regels worden steeds letterlijker genomen, waardoor het al snel uitdraait tot een kat en muisspel. Enerzijds tussen de deelnemers onderling, aan de andere kant met de CEO en bewaker als gemeenschappelijke vijanden. De vraag die nu overheerst is ‘Hoe ver ben je bereid te gaan om na de slopende 80 minuten als eerste het goede antwoord op die ene hoofdvraag te geven die niemand weet?
 Van SF naar theater
Het briljante scenario, in het verlengde van Cube,  speelt zich de hele film af in een kamer en er zijn maar tien castleden. Het scenario is ooit bedacht door Stuart, nadat hij zijn aanstormende collega’s en vrienden zag falen zodra de filmindustrie zich met hun films ging bemoeien. Hij wil daardoor alles in eigen hand houden, dus een een kleine cast en crew. De film  draait oorspronkelijk uit op een oorspronkelijk SF scenario zonder einde. De twist(s) schrijft hij er later in en hij verandert de setting in plaats van een schoolexamen in een sollicitatieronde.
Dat doet hij om de nadruk meer op de verschillen tussen de personages te kunnen leggen. Ook ziet hij het meer als een reflectie op de wereld en wil hij meer het dagelijkse leven belichten. Na het debuut op onder andere het Raindance festival, heeft de film verschillende aanmoedigingsprijzen gewonnen. Hedendaags heeft de film een grote aanhang, ondanks rechtstreekse release op video in de US.  Door het originele scenario waar je nog lang over nadenkt, is het nu pure cult. Het is al een Indiase remake en een theaterproductie in Manchester verder. Examen geslaagd.
Digiprove sealHands off! © 2021 m.j. v